Bayram geldi.

Memlekete gitme vakti.

Esenboğa’da tatlı bir panik

Gate 103ün önünde delice hareketler yapan saçıyla yuh bu da mı elazığ’a ? dedirten küçük çocuk.

Online check-in sayesinde 15 kiloluk çantasını yanında sokabilmiş ben

Havaş yetiştirebilecek mi diye gerilen ben

Sallaya sallaya yetişip rötara üzülen ben

Her neyse işte, bu duygu yoğunluğu uçağa binerken azalmıştı. Normalde yükseklik korkum ve uçağa ilk kez biniyor oluşum beni germeliydi ama olmadı zaten Battlefield’da senelerce uçak sürmüş olmanın verdiği bir aşinalık vardı çünkü camdan gelen görüntü bile monitörle aynıydı. İndik geldik eve.

Kontör olmadığından uçaktan inince babamı arayamadım, Erkinin mesajını görp babama Ben birkan, ara beni mesajı attırdım da kurtardım paçayı(5000sms user). Evimize geldik.

Eveet, bu yazıları millet kimse okumuyo etmiyo sanıyo ama aslında çok sıkı takip edilmekte. Annem de bir Cumhuriyet bayramı ziyaret notlarımı okumuş ve üzülmüş olacak ki evi parlatmış yemekleri yapmış odamı 5 yıldızlandırmış ve en önemlisi dolabımı düzeltip özerkliğine kavuşturmuş

Ev sıcaklıkta yurtla yarışmakta. Çorap özgürlüğüme vurulan zincir gibi benim için, bu ayrıntı o yüzden önemli.

Yalnız bayram son yılların en buruk bayramı. Kuzenlerim Elazığ’a birinci günün akşamı geldiği için ve amcamlardan biri eksik olduğu için ve beklenen harçlıklar pek de alınamadığı için kanımca.

Gecelerim her zamaanki gibi kahvede 101 oynayarak, eve gelip artık babamın bilgisayarı adını verdiğim 20inç monitörlü bebeğin başında oturarak.

Anlatacak fazla bir aksiyon falan yok.

Ahmet Metehan’la boğuşurken dişlerinden biri çıkmış, onu görememek beni üzdü. kaçıncı diş düştü acaba yaa.

Kuzenler çok şirin mimit bey ve ayşe duru hanım. Normalde çocukları pek sevmem ama seviyoruz işte. Ayşe Duru’ya aldığum elbise büyük ilgi gördü, kıyafet seçiminde yardımcı olan hanım arkadaşımıza ve manevi desteğini esirgemeyen dostlarımıza teşekkürler. Bunu sen seçemezsin oğlum hangi kızla aldın cümlesine bozuldum ama tahmin yeteneğinin yüksekliğinden ürküp konuşamadım

Bu sıkıcı yazının da sonuna geldik. Maksat günlük tutalım ama günlük tutmamın pek maksadı yok neyse görüşürüz kib bye sçs